Posts tonen met het label columbus hop. Alle posts tonen
Posts tonen met het label columbus hop. Alle posts tonen

maandag 10 februari 2014

Brand Bierbrouw Wedstrijd 2014

Net als voorgaande jaren wordt er dit jaar weer een bierbrouwwedstrijd georganiseerd door Brand in samenwerking met PINT. Het begon allemaal twee jaar geleden met een pilswedstrijd en vorig jaar was er de Zwaar Blond die niet aan te slepen is. Dit jaar is het doel om een IPA te brouwen, een India Pale Ale. Een gewaagde keuze van deze brouwer, maar gezien de populariteit van de stijl wel begrijpelijk. Een IPA is een bitter tot zeer bitter bier, waarin de gebruikte hoppen de boventoon voeren. Volgens de reglementen zal de winnaar een uitgesproken karakter moeten hebben en zeker geen Engelse IPA zijn.  


De mogelijkheden

In Amerika geldt nog steeds het gezegde: 'Bigger is Better' en dat gaat ook op voor het bier. Een (Amerikaanse) IPA is een hop-georiënteerd bier: hopbitter, en tot in het extreem gehopt bier, waarbij er nog nauwelijks van balans kan worden gesproken. Met de grote verscheidenheid aan Amerikaanse hopsoorten tegenwoordig is de keuze groot. Amerikaanse hopsoorten geven fruitgheid/citrus zoals mango, citroen, limoen,meloen en mandarijn. Verder zijn er omschrijvingen van knoflook, ui tot aan kattenpis. Dit zijn allemaal zeer uitgesproken smaken en aroma's, waarbij het de kunst zal zijn om het bier krachtig en hoppig te laten zijn, zonder dat de doordrinkbaarheid er onder lijdt. Er zijn op internet wel wat tips en tricks te vinden over het verhogen van de hopppigheid van een IPA.

Bij deze bierstijl zijn de moutstort en gistkarakter van minder belang. Een doorsnee IPA bevat hoofdzakelijk palemout aangevuld met een aantal procenten ondersteunende moutsoorten. Dit kunnen enzymhoudende mouten zijn zoals Vienna en Munich, maar ook biscuit, carapils, cara120 of Special-B. Een IPA moet zeker niet teveel bijzondere moutsoorten bevatten, hierdoor wordt het bier te caramellig en te dik. Blijf zeker onder 5% van de moutstort. IPA's zijn er van licht blond tot donker koperkleurig. Eventueel kan er zelfs wat suiker toegevoegd worden om het bier doordrinkbaar te maken. 

De gist is over het algemeen een cleane gist, US-05, Wyeast1056, BRY-97 of een andere Amerikaanse gist. Om het over een andere boeg te gooien, kun je een Engelse gist gebruiken. In beide gevallen zal de temperatuur rond 18-20°C moeten liggen om niet teveel gistkarakter in het bier te brengen.
 

Wat zoeken ze nou eigenlijk?

De vorige edities van de Brandwedstrijd waren redelijk vaag in de reglementen over het gewenste eindresultaat. Het winnende bier werd in beide gevallen na de wedstrijd geprezen om de prettige bitterheid in de 'Brandstijl' en de lichte fruitigheid. In grote lijnen komen de richtlijnen overeen met de vorige keren. Sommige zijn inkoppers, maar vooral het maximum alcoholpercentage en bitterheid zijn wel belangrijk. Verder is het gebruik van suiker beperkt tot de navergisting op fles.

De Richtlijnen


  • Bovengistend
  • Helderheid: tweeschijn tot helder
  • EBU in de range van 35 tot en met 70
  • Kleur: goud tot amber 15-30 EBC
  • Gebruikmakend van uitsluitend natuurlijke ingrediënten
  • Met een alcoholgehalte tussen 4,5 en 7 procent
  • De wort is afkomstig van gerste- en/of tarwemout
  • Suiker toevoegen in verband met evt nagisting op fles is toegestaan.
  • Brand bier wordt gekarakteriseerd door die typische hopbitterheid en het gebruik van aromahop. De jury zal uiteraard goed kijken of het winnende India Pale Ale bier in deze traditie van Brand bier past. Daarbij zal de jury dus letten op herkenbaar gebruik van hop in de receptuur. 

Er zijn een groot aantal richtingen en afwegingen die op basis hiervan gemaakt kunnen worden. Een lichte IPA met alleen pale mout en een enkele hopsoort of toch wat speciale mouten en een uitgebreide mix van hopsoorten? Vooral de laatste opmerking zorgt voor wat verwarring: in geen enkel Brand bier is de hopbitterheid zo uitgesproken als in een IPA. En hoparoma is in bijvoorbeeld Brand pils wel aanwezig maar toch geen citrusachtige, fruitige, rauwe Amerikaanse hoppigheid. 

Brouwerij De Watertoren heeft inmiddels de IPA al gebrouwen. Het bier staat nog te gisten, maar het wort was goed bitter, moutig met veel uitgesproken hoparoma. VIngers gekruisd en afwachten maar. 

zondag 15 december 2013

Trigo - Bier met Boekweit

Een andere ontdekking in de Turkse winkel, naast de cactusvijgen, is een zak met 'graankorrels' die lijken op beukennootjes maar dan kleiner. Het is boekweit, eigenlijk is het geen graan maar een lid van de duizendknoopfamilie. Doorgaans wordt het als graan verwerkt en wordt er meel van gemalen wat vaak gebruikt wordt in pannenkoeken.  De boekweit die ik gekocht heb, lijkt ontdaan te zijn van de 'dop', de officiële naam is dan grutten en die kennen we dan weer van de gruttenpap van opa en oma. Hierbij heb ik niet direct een associatie met een heel lekker graan, meer met oorlogsvoer. Boekweit is echter wel heel voedzaam en glutenvrij, maar dat is natuurlijk niet de insteek om het in een bier te gebruiken.
 
Maar wat kunnen we er nu eigenlijk mee? De geur bij het openen van de zak is niet direct lekker. Het lijkt gek genoeg op een geur van behanglijm, zelf niet een beetje granig in de verste verte. Een manier om graan (bijvoorbeeld ook havervlokken) lekkerder en smaakvoller te maken, is om ze te roosteren in de oven. Nadat ik de droge korrels een half uur bij 200 graden heb geroosterd, had het alleen maar een intensere behanglijmgeur gekregen. De korrels zijn toen afgekoeld en een half uur in lauw water geweekt. Daarna heb ik de korrels uit laten druipen en een uur bij 200 graden in de oven gedaan onder regelmatig doorroeren. De geur werd nu notiger en met wat fantasie ook wat graniger. Nog steeds niet de fantastische geuren die bij het roosteren van havervlokken vrijkomen, maar het is een stuk beter dan onbehandeld. Door het bevochtigen van de korrels en het drogen bij hogere temperatuur ontstaan er smaken die bijv. ook in caramout zitten. 

De notigheid van de boekweit zou goed samen kunnen gaan met donkere mouten. De roasted wheat malt van Thomas Fawcett die ik laatst bij Brouwmarkt heb gekocht heeft ook een wat granige, notige smaak. Als basis heb ik Maris Otter pale mout gebruikt. Met 19% boekweit zal dit te proeven moeten zijn. Hieronder het recept.

Aantal liters------- : 8 liter
Gewenst begin SG---- : 1056
Brouwzaalrendement-- : 70 %
Totaal brouwwater--- : 12.6 liter
Spoelwater---------- : 4.6 liter
Maischwater--------- : 8 liter
Kooktijd------------ : 60 minuten
Berekende kleur----- : 62 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 55 EBU (Tinseth)


74%     1721 g     MO Pale alemout                                            5.5  EBC   
19%       441 g     Boekweit                                                        4    EBC   
7%         162 g     Thomas Fawcett Roasted Wheat malt     600-1000  EBC   

11 g    17 %az  70 min B Columbus                      
8 g      17 %az  1 min B Columbus                       

12 g      6 %az  0 min B Cascade (tuinhop)                    

Gist:  Danstar Nottingham 


De hopstort is gebaseerd op het wat harsige hopkarakter van de Columbus hop, welke bij een eventuele notigheid van de boekweit goed zou kunnen werken. Het hoge oliegehalte van deze hop geeft een sterke smaak die als typisch Amerikaans omschreven kan worden. De Cascade hop is toegevoegd om wat citrusachtige smaken toe te voegen. De bitterheid is niet extreem, aangezien dit bier een vrij lage dichtheid heeft, wilde ik het niet overdrijven. De Nottingham gist is een mooie gist voor donkere bieren en vergist vrij ver uit. 

De geur van het wort na het koken lijkt nog het meest op een heel donkerbruin brood van de bakker, een granige, notige en iets aangebrande geur, een beetje zoals een donkere broodkorst. Het is in ieder geval een betere geur dan ik had vermoed. Een proefnotitie is hier te lezen.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...